hoofdstuk 7

Twee minuten negenenvijftig De cijfers op het scherm veranderden. 02:58 De gemaskerde vrouw werd centimeter voor centimeter naar de stoel getrokken. De klemmen rond haar enkels sloten zich strakker bij iedere beweging die zij maakte. Haar vingers gleden over de natte...

hoofdstuk 6

Wat blijft De gemaskerde vrouw hield het zwarte kastje omhoog alsof het een kostbaar voorwerp was. “Een reset is genadig,” zei ze. “Dat is wat de meeste mensen niet begrijpen.” Carola stond tussen Elias en de vrouw in. Haar houding was rustig, maar haar vingers...

hoofdstuk 5

Kamer Nul De schacht werd smaller naarmate zij verder afdaalden. Het metaal drukte tegen Elias’ schouders. Stof plakte aan zijn handen en in zijn keel. Voor hem bewoog Carola geluidloos vooruit, gedreven door dezelfde koppige vastberadenheid waarmee zij in haar...

hoofdstuk 4

De eerste ontwerper De vierde slag kwam niet. Dat was het ergste. Carola, Veronne en Elias stonden roerloos in het kantoor terwijl de kantoordeur in zijn sponning kraakte. Het rode lampje erboven was gedoofd. In de gang brandde geen licht meer; alleen onder de deur...

hoofdstuk 3

De stem achter de deur Niemand bewoog. De kinderstem buiten de deur klonk opnieuw, ditmaal met een bibbering die bijna echt leek. “Alsjeblieft… ik weet niet waar ik ben.” Veronne had haar hand voor haar mond geslagen. “Dat is Mila,” fluisterde ze. Carola keek haar...