epiloog

Open deuren Zes maanden later stond het Mannenhuis nog steeds aan de kade. De koperen deuren waren gerepareerd, maar niet vervangen. De stenen gevel was schoongemaakt. De kapotte ramen hadden nieuw glas gekregen. Alleen boven de ingang was iets wezenlijks veranderd....

hoofdstuk 26

Geen eigenaar Op het scherm reed het eerste zwarte voertuig de kade op. Veronne stond voor het Mannenhuis met de megafoon in haar hand. Achter haar stroomden mensen naar binnen: bewoners, vluchtelingen, buren, mensen die die ochtend nog onbekenden voor elkaar waren...

hoofdstuk 25

Onder de Kern De kaart bleef boven het platform zweven. Twaalf niveaus. De eerste negen waren bekend: pompen, energie, archieven, slaapzalen, serverlagen. Maar onder niveau min negen liep de kaart verder, naar drie zwarte verdiepingen zonder officiële bouwcodes. -10:...

hoofdstuk 24

Het wonder “Leg het uit,” zei Carola. Elias keek naar de zwarte zuilen. Ze stonden in een perfecte cirkel rond het platform, honderden tegelijk, elk met dezelfde trage blauwe gloed. Onder de glazen vloer liepen kabels in alle richtingen uiteen: naar de kering, de...

hoofdstuk 23

De Kern De lift was niet groot genoeg voor iedereen. Dat werd meteen duidelijk. Er stonden honderddrieëntachtig bedden op Slaapniveau, maar niet iedereen kon lopen. Sommigen waren te zwak, anderen te verward, anderen nog diep onder sedatie. De tijd die Helena had...